.
ตอนนี้พี่น้องชาวไทยเราเผชิญสถานการณ์น้ำท่วมกันถ้วนหน้า เราก็เช่นกัน เพราะบ้านอยู่นนท์ ก่อนหน้านี้ตามข่าวตลอดและซื้อของตุนไว้พอสมควร แต่พอน้ำมาก็ขึ้นเร็วมาก จนรู้สึกตัวอีกทีคือล้อมบ้านไว้ที่ความสูงเหนือเอว และในบ้านก็มีน้ำซึม ต้องคอยวิดและดูดออกตลอด ด้านนอกก็ทำสะพานไว้เดินเลยไม่ต้องลุยน้ำสูงถึงเอว ทีนี้พอขึ้นถนนความสูงของน้ำจะประมาณเข่า (บ้านต่ำกว่าถนนค่ะ) วันแรกๆ ก็ไม่คิดอะไร แต่พอหลายวันเข้า แหม มันชักเจอขยะเยอะแฮะ แถมยังเจอพี่งู น้องไส้เดือนอีก บางคนบอกเจอปลิงด้วย 
.
ไม่ไหวค่ะ ถึงตอนนี้อยากได้รองเท้าบูทมาก แต่คือติดเกาะออกไปข้างนอกไม่ได้เพราะถึงแถวบ้านจะแค่เข่า แต่ทางออกไปถนนใหญ่บางช่วงถึงเอว หรืออก บ้านเรามีรองเท้าบูทที่ซื้อไว้ก่อน 2 คู่ แต่มีคนอยู่ 10 คน จะผลัดกันใส่ยังไงก็ไม่พอ Foot in mouth
.
.
ก็เลยลองคิดทำรองเท้าบูทขึ้นมาเองตามประสาคนติดเกาะ พอทำมาแล้วก็ไปทำให้ญาติด้วย เพื่อนบ้านเห็นก็ชอบ เลยเอามาเผยแพร่ค่ะ เผื่อจะช่วยผู้ประสบภัยที่ติดเกาะเหมือนกันได้
.
หน้าตาจะบ้านๆ แบบนี้ละค่ะ
.
.
.

 

.

1. ถุงขยะสีดำ หรือถุงพลาสติก

.

- ขนาดที่ใช้คือ 30X40 คือซื้อแพ็คใหญ่สุดมาน่ะค่ะ อย่างรูปหัวกระทู้จะเป็นถุงดำ แต่ในภาพนี้เป็นภาพตอนที่ไปทำให้น้า เขามีถุงพลาสติกใสและหนา ใช้ได้เหมือนกัน

- จริงๆ วัตถุประสงค์หลักของถุงดำคือเอามาเตรียมทำห้องน้ำฉุกเฉินนั่นเอง:)

.

.

- หรือที่เรียกว่าแลกซีน ขนาดที่ใช้คือ 2 นิ้ว เพราะดูปลอดภัยที่สุด

- วัตถุประสงค์หลักของเทปนี่คือตั้งใจเอามาปิดตามขอบประตูหน้าต่างกันสัตว์ร้ายคืบคลานเข้าบ้าน

.

3. กรรไกร

.

4. เชือกฟาง

.

5. หนังยาง หรือ หนังสติ๊ก

.

 

.

พอดีว่าถ่ายภาพช้าไปหน่อย ย้อนกลับไปดูภาพข้างบนนะคะ คือถุงพลาสติกใบนึงสามารถทำรองเท้าได้ 2 ข้างค่ะคือคู่หนึ่งพอดี เราก็ตัดตามรอยพับของถุงได้เลย

.

พอตัดเสร็จก็ตัดเทปกาวตามความยาวของถุง ปิดทับรอยตัดตามยาว เพื่อกันน้ำเข้า

.

.

เสร็จแล้วให้ลองทาบกับขาของคนที่จะใส่ เพราะส่วนมากที่ทำมันจะยาวขึ้นมาถึงต้นขาเลย อาจจะใส่ลำบาก ก็

.

.

ทีนี้ก็เสร็จแล้วล่ะ ง่ายมากๆ เลย

 

เรามาลองใส่กัน 

.

.

จากนั้นเอาหนังสติ๊กมารัดถุงบริเวณฝ่าเท้า เพื่อให้เท้าเราแนบกับถุงได้พอดี ไม่รู้สึกเทอะทะ หนังสติ๊กที่เห็นในรูปเป็นวงใหญ่ แต่วงเล็กปกติก็ใช้ได้นะ (เราใช้มาแล้วทั้งสองแบบ) แล้วแต่ขนาดเท้าของผู้สวม

.

.

ลำดับต่อไปคือเชือกฟาง เอามาลองกะให้มัดขาได้ 

เส้นแรกมัดใต้เข่า เพื่อให้ถุงไม่หย่อนเกินไป 

.

.

อีกเส้นหนึ่งมัดไว้เหนือเข่า เพื่อให้ถุงแนบตัว

.

.

ทีนี้เวลาเดินถ้ารู้สึกว่ามันหย่อนก็ดึงขึ้นได้ตลอด

 

อนึ่ง เวลาผูกเชือกให้ยืนผูกนะ ถ้านั่งแล้วเวลาผูกเสร็จจะตึงบริเวณหัวเข่า เดินไม่สะดวก

.

ทีนี้รองเท้าบูทจำเป็นของเราก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว ถ้าจะออกไปข้างนอกก็สวมรองเท้าอีกครั้งเป็นอันเสร็จ

.

รองเท้าที่สวมอยากแนะนำว่าให้เป็นรองเท้าหุ้มส้น 

.

ในรูปนี้คือน้าของเราเอง พอทำเสร็จก็เดินลุยน้ำมากดน้ำที่ตู้ น้ำไม่เข้าค่ะ รับรองได้ :)

.

.

 

ในกรณีที่ติดเกาะ ออกไปไหนไม่ได้อย่างนี้ การประยุกต์ใช้ของที่มีเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากที่สุด ของที่เราทำอาจจะบ้านมากๆ หรือมีคนทำเยอะแล้ว (ไม่ได้ค้นข้อมูลไว้อะค่ะ) แต่ก็ขอแชร์เผื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่ยังคิดไม่ถึงค่ะ เพราะวันนี้แม่ลุยน้ำไปซื้อของ ก็มีคนบอกว่าจะเอาไปทำต่อ เพราะออกไปซื้อบูทไม่ได้ หรือถึงออกไปได้ก็คงไม่มีขายแล้วล่ะ

.

.

อ้อ ต้องบอกว่าเวลาที่ใส่ลุยน้ำ เท้าและขาจะสัมผัสน้ำผ่านถุงพลาสติก ทำให้รู้สึกเหมือนน้ำเข้าถุง แต่จริงๆ ไม่เข้านะ และถ้าถอดรองเท้าบูทจำเป็นออกมาจะเห็นว่าขาเปียก มันคือเหงื่อเราเองละค่ะ เพราะอยู่ในถึงพลาสติกมันก็อบๆ หน่อย ทำให้เหงื่อออก

ดังนั้นคนที่มีแผลอยู่แล้วก็ระวังหน่อยนะ เดี๋ยวแผลจะเปื่อย แต่ถ้าให้เลือกระหว่างเดินลุยน้ำเสี่ยงขยะ งู หรือปลิง ก็อยากแนะนำให้ลองทำดูดีกว่าึ่ :)

.

ถอดแล้วก็ล้างข้างนอกถุงและแขวนผึ่งไว้ให้แห้ง ใช้ได้ต่อไปอีกค่ะ

.

ก็เอามาแบ่งปันกันเนอะ จากฟูจังซึ่งติดเกาะอยู่แถวนนท์ค่ะ หวังว่าน้ำจะลดลงในเร็ววัน (แต่ตอนนี้ก็เพิ่มขึ้นทุกวันมากกว่า เหอๆ)